Intents festival

Kleine festivals is voor mij niets nieuws, er gratis heen mogen (als vrijwilliger) ook niet, maar op 1 juni heb ik het genot gehad om gratis naar een festival te gaan zonder er ook maar iets voor te hoeven doen. Dit was namelijk de eerste keer dat ik in aanraking kwam met hoe een festival omgaat met de publieksgroepen.

Intents is een klein festival in Oisterwijk wat op het succes van grotere festivals achterna gaat. Ik moet zeggen dat het dat qua stijl ook doet aangezien het hele feestje nogal tomorrowlandisch aanvoelt. Nu was de stijl van het festival niet zo belangrijk voor mij, wat ik interessanter vond is hoe ze met de omwonende omgingen. Mijn oma woont namelijk direct aan de straat waar Intents gehouden wordt. Dit houdt in dat mijn oma haar anders uitgestorven straatje 3 dagen per jaar deelt met de beschonken, gedrogeerde en feestende mensen. En wat me nog het meest opviel is dat ze daar geen probleem mee had wat uitzonderlijk is. Ik heb dus naast dat ik het gewoon heel gezellig heb gehad geprobeerd te zien hoe ze dat gedaan hebben.

Aller eerst de meest duidelijke manier, het kaartje. Zoals ik net al zei mocht ik gratis naar het festival. Dit komt omdat iedereen die in de buurt van het festival woont recht had op 2 vrijkaartjes. En omdat mijn oma niet echt meer gemaakt is om te stampen om dance konden ik en Luca er heen. Echter is dat voor mijn oma natuurlijk een minder grote reden om positief naar het festival te zijn. daarnaast vond ik gratis kaartjes weggeven sowieso een rare oplossing in een straat waar de gemiddelde leeftijd rond de zeventig licht. Dus wat hebben ze daarbuiten gedaan?

Er zijn me 2 dingen opgevallen. De 1^e is hoe de omgeving erbij betrokken is. Mijn oma had een complete Intents leesmap gekregen bij de kaartjes met daarin alle informatie die ze zich zou kunnen wensen. Hierin stonden dingen zoals het programma maar ook informatie over pendelbussen, afvalverwerking, geluidsoverlast en andere belangrijke dingen voor omwonende. Dit zorgde ervoor dat mijn oma zich eerder een infopunt voelde voor het evenement dan een slachtoffer ervan.

Opvallend ding 3 was het geluid. Bij oma in de straat hoorde je namelijk nauwelijks lawaai. Dit was omdat de podia en speakers allemaal van het dorp af gericht stonden. Hier kun je duidelijk zien dat het festival met de omgeving in het achterhoofd bedacht is. Want ook al was de opstelling van de podia voor de consument niet altijd even handig, het was blijkbaar een must voor de omgeving.