vrijdag 26 juni 2015

50 shades of fucked up

Ja, ook ik moest er aan geloven, met mijn vriendinnetje op Valentijnsdag naar 50 shades. En weet je wat het ergste was? Ik had er best zin in. Iedereen die mijn werk voor mediadesign gezien heeft weet dat ik niet bang ben voor een beetje kinky. Ik vind het leuk als minder sociaalgeaccepteerde dingen hun weg naar de oppervlakte van de media zien te vinden. Ik vind het tof hoe op deze manier onze wereld weer een stukje begripvoller wordt. Ik vind het super hoe zoiets onbenulligs als een Twilight fan fictie (want dat is 50 shades) kan zorgen voor een wereldwijde toenamen van acceptatie van de kinky community. En toen zag ik de film…
En wat een gedrocht dat het is. Aller eerst zijn er een paar dingen vanuit een storytelling oogpunt zwaar mis mee. Dit lees je overal op het internet dus laten we het hier net te lang over hebben. Toch wil ik even een kort lijstje geven: de film heeft geen einde, het zit vol plotgaten continuïteit fouten en hele rare character development. Maar wat ik nog veel erger vind is het onderliggende verhaal. Het verhaal van 50 shades waar miljoenen vrouwen over de hele wereld het warm van kregen is namelijk echt messed up. Laten we even naar het verhaal kijken zonder het hete sausje er overheen. Ana een onzeker meisje doet een interview met een man die met zijn zaken skills een hele hoop geld en status verworven heeft. Hij vindt haar leuk en doormiddel van cadeaus, charme en heel veel geld probeert hij haar over te halen om zijn sexslaaf te zijn. (ik zeg sexslaaf omdat het hele gebeuren weinig met BDSM te maken heeft.) Wat we kunnen zien is dat Christian met zijn cadeaus langzaam haar financiële onafhankelijkheid weg neemt en daarna elke andere onafhankelijkheid die ze heeft. Zelfs op het moment in de film waar ze naar haar moeder vliegt om even op zich zelf na te kunnen denken achtervolgt hij haar. Na deze stappen van indoctrinatie (ja hij volgt echt de stappen van indoctrinatie) vraagt Ana hem waarom hij dit doet. Het antwoord is onduidelijk maar wel verteld hij dat het voor hem begon op z’n 14e toen een vriendin van zijn moeder dominant was over hem. Ja, de oorzaak van dit verhaal is een vrouw die het fijn vond om 14 jarige jongentjes te slaan. Hoe je het ook probeert te romantiseren de basis van het verhaal is dat Christian op jonge leeftijd misbruikt is en daardoor een psychopathische misbruiker geworden is.

En dat is nog niet eens het ergste. Laten we eerlijk zijn er zijn films met veel gruwelijkere onderwerpen. Het ergste vind ik dat dit verhaal in de hoofden van veel mensen 50 shades synoniem is geworden voor BDSM. Een hele grote groep mensen die juist meer geaccepteerd zouden moeten worden worden neergezet als psychopaten. Er worden zelfs 50 shades branded seksspeeltjes verkocht. Dit alles vind ik heel dicht bij het stimuleren van (kinder) misbruik en dat kan gewoon echt niet. Gelukkig zijn er maar weinig mensen die de film op die manier bekeken hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten